Jin kevneşopa amadekirina xwarinên zivistanê didomînin

Di destpêka payîzê de, çêkirina xwarinên ji bo zivistanê li herêma Cizîrê çandeke kevnar e. Her sal jin li hev kom dibin û dest bi çêkirina xwarinan û depokirina wan ji bo zivistanê dikin. 

Di vî wextî de jin cureyên cihêreng ên sebze û fêkiyan berhev dikin an dikirin, piştre hişk dikin. Tevî hebûna van madeyan li sûkan jî, lê jin dixwazin li malê amade bikin, ji ber ku çêjek cuda heye û ya din jî jêdera madeyên bi kar tînin û rêbazên çêkirinê dizanin û ji bo malbatan vebijêrka aborî ye.

Jinên ji Dêrikê rîçalên weke mişmiş, hejîr, tirî û kundirê qişê û sebzeyên weke dimsê îsotan, dimsa bacanan, danok û miloxiyê amade dikin. Li kêleka wan jî sebze û giyayan jî hişk dikin.

Xebata amadekirina xwarinan (mûnet) dem û kedekê dixwaze; wekî hilbijartina sebze, fêkiyên guncaw, şûştin û amadekirina wan, ziwakirin, çêkirin û xistina wan di kûzan û cihên guncaw de da ku heta dirêjahiya zivistanê hazir bin.

Jina bi navê Eyşê Ehmed got, ew ji nêzî 15 salan ve xwarinan wekî rîçalên hejîr, mişmiş, hwd, dimsê, îsot û bacanan çêdike.

Eyşê diyar kir ku çêkirina xwarinan û depokirina wan ji bo zivisatnê çandek e ku ji zarokatiya wê ve pê re maye û got: “Her sal ez mûnetê amade dikim û kêfxweş im. Ji biçûkaniyê de fêrî çawaniya çêkirinan bûme û naxwazim ên hazir bikirim. Ji ber ku amadekirina wê li malê ji bo min pir paqij e û çêjeke xweştir dide.”

 (f)

ANHA