Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye

Zehmetiyên di konan de dikişînin nebû sedem ku rûkeniya wan winda bibe. Her tim rûyê wan bi ken e, hêviya wan e li malên xwe vegerin. Ev dîmenên biêş û xweşik di kampa Waşûkanî de ji tevahî cîhanê re îsbat dikin ku zehmetiyên şer xweşikbûna zarokatiya wan nekuştiye.

Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
Rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nebûye
27 sibat, 2020   10:09
HESEKÊ – HENAR ÎBRAHÎM

Piştî êrişên dewleta Tirk a dagirker û çeteyên wê ku di 9`ê Cotmeha 2019`an de dest pê kir, şêniyên herêmên Girê Spî û Serêkaniyê neçarî koçberiyê bûn. Rêxistinên mafnas û mirovî bi çavekî kêm li zarokên di kampa Waşûkanî dinihêrin.

Nêzî 9 hezar koçber ji herêmên cûda ku ji aliyê dewleta Tirk a dagirker û çeteyên wê ve hatine dagirkirin di kampa Waşûkanî de hatine bichkirin û praniya wan ji Serêkaniyê, gudewarên wê û navçeya Zirganê ne.

Hejmara zarokên di kampê de 3 hezar û 720 e. Tekane hêviya wan ku li bajar û gundên xwe vegerin. Tevî zehmetiyên ku di kampê de dikişînin, kêmbûna alîkariyên ku ji wan re têne pêşkêşkirin lê rûkeniya zarokên Waşûkanî winda nabe. Ev çeka wan e ji bo bandora şer li ser xwe bişikînin û li hember rewşên di kampê de bisekinin.

Di kampê de zarok bi gelek lîstikan dilîzin. Her wiha di hundirê kampê de xwendina xwe jî dewam dikin û behreyên xwe jî bi pêş dixin.

Zarokê bi nave Mihemed El-Ehemed (12) ji koçberên Serêkaniyê ye wiha got: "Ez di refa 5`an de me. Ez bi hevalên xwe re dilîzim. Dema ez ji dibistanê vedigerim ez alîkariya bavê xwe dikim. Em şêraniyê çêdikin û difiroşin."

Her wiha zaroka bi navê Zekiya Sultan a ji gundê El-Hiras ê girêdayî bajarokê Til Temirê ye kêfxweşiya xwe bi vegera li dibistanê diyar kir û ev tişt anî ziman: "Rewşa me li vê derê başe. Ez di refa 2`an de me. Her sibe ez diçim dibistanê da ku fêrî nivîsandin û xwendina tîpan bibim. Dema ez mezin bibim ez dixwazim bibim mamoste û zarokan fêr bikim."

Zaroka bi nave Enadîl El-Hemadî (13) ji gundê El-Tewîla yê girêdayî Serêkaniyê ye wiha axivî: "Em di kampê de rewşên pir xweş dijîn. Ji ber em diçin dibistanê û em fêr dibin."

Zaroka bi nave Beyan El-Hemîd jî (8) bi van gotinan kêfxweşiya xwe diyar kir: "Ez û hevalên xwe bi hevre dilîzin. Em li vê derê rehet dûrî dengê tank û topan dijîn."

Tevî biçûkbûna temenê wan jî lê ew her tiştî ku derdora wan ji guhertin, rewşên siyasî dizanin û baş zanin ku kî kuştin, talankirin kiriye û kî wan diparêze. Ehmed Silêman ê ji gundê Leylên a girêdayî Serêkaniyê destnîşan kir ku ê parastina wan û mala wan kir QSD`ê bûn.

Xwesteka hemû zarokan yeke, ew jî sembola berxwedaniyê di nava koçberiyê de ye û gotin: "Xwesteka me ya tekane ku em li mal û dibistanên xwe vegerin. Ji ber tu tişt ji wan xweşiktir tune ye."

Dîmenên bi êş û xweşik di kampa Waşûkanî de ji tevahî cîhanê re îsbat kir ku zehmetiyên şer nikarin xweşikbûna zarokatiyê bişkîne.

(bx)

ANHA