Li Bakur û Rojhilatê Sûriyê xweparastin erka her kesî ye, lê çawa?

Xweparastin, li hember her hewldanek parçebûna hundirîn an jî mudaxeleyeke derve yan jî êrişekê, rêya tekane ye ku civak xwe bi xwe, xwe biparêze. Di vê demê de û li gel pêvajoya heyî, xweparastin ji her tiştî bêtir girîng e. Di dema niha de xweparastin ji avê û xwarinê jî girîngtir e, nexasim li herêmên Bakur û Rojhilatê Sûriyê.

Li gel êrişên artêşa Tirk a dagirker û çeteyên wê yên bi navên cuda ji Cebhet El-Nusra bigire heta bigihêje DAIŞ û Artêşa Nîştimanî ya Sûriyê, êriş û koçberiya bi zorê, asîmîlekirin û hewldanên derxistina şerekî navxweyî li herêmê, girîngiya xweparastinê derdixe holê.

Têkildarî mijarê, şêniyê bi navê Ferhad Bobo yê ji taxa Qidurbeg a Qamişloyê, wiha dibêje: “Divê em li hember tevahiya hewldanên li dijî herêmên me li ber xwe bidin û xweparastinê esas bigirin. Li hember êrişên ku dibe li dijî herêmê pêk werin, bi hêzên leşkerî re kar bikin.”

Bobo wiha domand: “Li gel ku êrişên li dijî herêmên Bakur û Rojhilatê Sûriyê berdewam in, nemaze piştî ku dewleta Tirk a dagirker û çeteyên wê herêmên Efrîn, Serêkaniyê û Girê Spî dagir kirin, divê şêniyên herêmê bi biçûk û mezinên xwe ve xwe biparêzin û li ser tevahiya astan xwe amade bikin, li ber xwe bidin û berpirsyariyên xwe bînin cih û rewşa heyî paşguh nekin.”

Civak dema teslîm dibe û nikare xwe biparêze, taybetmendiyên xwe yên siyasî û exlaqî winda dike û ji hêla hêzên mêtinger ve tê pişaftin û parçe dibe. Ji bo vegerandina wan erkan, divê civak bi rêya xweparastinê li ber xwe bide.

Jina ciwan a bi navê Kewser Mistefa Emîn a ji şêniyên Qamişloyê, destnîşan kir ku li dijî herêmên Bakur û Rojhilatê Sûriyê êrişên cuda pêk tên, ne tenê yên leşkerî û wiha pê de çû: “Divê her kes ji parastina çand û warê xwe de dûr nekevin.”

Kewser ev yek li gotinên xwe zêde kir: “Her çi qas şert û mercên li herêmên me dijwar bin, divê em hemû zimanê zikmakî û çand xwe biparêzin. Nexasim kesên ku çûne derve. Divê ew bi welatê xwe re alîkar bin."

Di mijara xweparastinê de Zîn Elî bi Kewser Mistefa re li hev dike û dibêje: “Ji bo ku tu herêma xwe biparêzî ne şert e tu şervan bî. Parastina çand û civakê ji propagandayan cureyek ji parastinê ye. Divê her yek ji me xwe wek parêzvanê xwe û civaka xwe bibîne.”

Girêdayî heman mijarê Zozan Mihemed got: “Divê her yek li gorî derfetên xwe cihê xwe di parastinê de bigire. Divê em girîngiyê bidin xweparastinê. Divê her kes baldar be û heke tevgerên neasayî û kesên biyanî dîtin, aliyên ewlehiyê agahdar bikin.”

Mihemed Faroş ê ji Qamişloyê jî îşaret pê kir ku parastina herêmê tê wateya hevgirtinê û rêgirtina li pêşiya aliyên derve yên ku dixwazin berjewendiyên xwe li ser hesabê gel pêk bînin. Faroş piştrast kir ku divê gelên herêmê pişta xwe bidin xwe û nedin aliyên derve.

Faroş di dawiyê de got: “Hêvî dikim ku Kurd bibin yek da ku êrişên dijminên Kurdan rawestin. Divê aliyên Kurd dev ji berjewendiyên xwe yên kesayetî berdin, ji ber ku êrişa li dijî wan hemûyan e bê cudahî. Divê em bibin yek. Ji ber ku tunebûna yekitiyê, dê nehêle ku em bi zimanê xwe biaxivin.”

Têkildarî piştrastkirina ku yekitî ji girîngtirîn rêbazên xweparastin û parastina herêmê ye, Ferzende Hec Îsa yê ji şêniyên navçeya Dirbêsiyê got: “Yekitî hêz e û ew pêwîstiyek e. Ji ber ku bi yekitiyê em dikarin li hember her êrişekê li ber xwe bidin û yekitî ewlehiyê li herêmê mîsoger dike.”

(şx)

ANHA