Mücadele arkadaşı Sorxwîn ve Azadî’yi anlattı

Faşist Türk devleti 11 Şubat 2024’te Kuzey ve Doğu Suriye Gaziler Federasyonu binasına SİHA saldırısı düzenledi. DAIŞ çetelerine karşı savaşta kahramanca direnerek bedenlerinden bir parça veren Gaziler Federasyonu yöneticilerinden Sorxwîn Rojhilat ve Azadî Dêrik, TC’nin saldırısında şehit oldu. 

Mücadele arkadaşlarından Leyla Weşûkanî, Kuzey ve Doğu Suriye Gaziler Federasyonu yöneticileri Sorxwîn Rojhilat ve Azadî Dêrik’in şehadetlerinin yıldönümünde ajansımıza konuştu.

‘SORXWÎN DERİN BİR BİLİNCE SAHİPTİ’

Değerlendirmeleri öncesi Komutan Sorxwîn ve Azadî şahsında tüm özgürlük şehitlerini anan Leyla Weşûkanî, şunları dile getirdi: “Heval Sorxwîn ve Heval Azadî’yi şehadetlerinin birinci yılında saygıyla anıyorum. Arkadaşlarımızın şehadeti bizim için çok ağırdı. Her ikisi de komutan arkadaşlarımızdı. Yerleri çok başkaydı. Her iki arkadaşı da iyi tanıyorum. Mücadele alanlarında birlikte kaldık. Rojhilatê Kurdistan’da Sorxwîn arkadaşı tanıdım. 2006’da Makû kentinde çalışma yürütüyordum. O’nu o zaman tanıdım. Sorxwîn o zamanlar genç bir arkadaştı, okula gidiyordu. Şehirde, abisinin evinde kalıyordu. Köylerine gittiğimizde de kendisini görmüştüm. İrtibatımız vardı. Tüm ailesini tanıyorum. Bu vesileyle ailesine başsağlığı diliyor, üzüntülerimi belirtiyorum.”

‘NEREDE OLURSA OLSUN İNSANLARIN KALBİNDE YER EDENİRDİ’

Leyla Weşûkanî, Komutan Sorxwîn’in kişiliğine ilişkin şunları söyledi: “Sorxwîn gerçekten farklı bir arkadaştı. Yoldaşlığı, duruşu, mücadele şekli çok farklıydı. Askerî, ideolojik, siyasi her konuda hakimiyeti vardı. Derin bir bilinci, yoldaşlığı, güler yüzü vardı. Tüm yaşamında farklıydı. Nerede olursa olsun insanların kalbinde yer edinirdi. Küçük, büyük, kadın, erkek bütün arkadaşlar onu sever, saygı duyardı.”

‘BAŞI DİK ÖNCÜ BİR MÜCADELECİYDİ’

Komutan Sorxwîn’in Kürdistan’ın tüm parçalarında mücadele yürüttüğünü kaydeden Leyla Weşûkanî, devamla şu ifadelerde bulundu: “Kendisi gazi bir arkadaştı. Gazi olmasına rağmen hiçbir şeyi kendine engel yapmazdı. Hiçbir zaman yoruldum, daraldım, sinirlendim, şu bu eksik var, ağrılarım var demezdi. Her daim ferah bir kalp, güler bir yüzle çalışmalara ve mücadeleye katılırdı. Aynı zamanda gazi arkadaşların yöneticisiydi. Büyük bir heyecan ve sevgiyle gazi arkadaşları için çalışırdı. Bu yüzden gazi arkadaşlar Heval Sorxwîn’in şehadetinden büyük etkilenmişti. Sorxwîn arkadaş onlar için yoldaşlık, dostluk ve güven kaynağıydı. Büyük bir sabra sahipti. İnsanları saatlerce dinleyebilir, onlarla ilgilenir, perspektifler verir, nasıl çalışabileceklerini ve devrimci sorumluluklarını nasıl yerine getireceklerini öğretirdi. O aynı zamanda bir YPJ komutanıydı. Kendine güvenen, başı dik öncü bir mücadeleciydi. O’nun şehadetinin yıldönümünde bir kez daha sözümüzü yineliyoruz, O’nun silahını yerde bırakmayacağız. Mücadelesini büyük bir güç ve inançla sürdüreceğiz.”

‘ETRAFINA GÜÇ, MORAL VERİRDİ’

Leyla Weşûkarî, Azadî Dêrik’i ise şu sözlerle anlattı: “Azadî, heyecanlı, çoşkulu, canlı ruha sahip bir arkadaştı. O’nu 2018’den beri tanıyorum. Cizre bölgesinde bir süre beraberdik. Arap yeni savaşçı arkadaşların devresi üzerinde duruyordu. Çalışmalara katılımı, canlılığı çok başkaydı. Bulunduğu yeri canlandırırdı. Etrafına güç, moral verirdi. Birçok yeni savaşçı arkadaşımız O’nu çok severdi. Düzenlemesi olup başka bir yere gittiğinde arkadaşlar çok etkilenmişti. Azadî arkadaş bir dönem Fırat bölgesinde, Minbic’de sağlık çalışmalarında yer aldı. Arkadaşlarının O’nu sevdiği kadar O da arkadaşlarını severdi. O sevgiyle, o heyecanla çalışma yürütürdü.”

‘SONUNA KADAR ÖNDER APO’YA BAĞLIYDI’

Şehit Azadî’nin güçlü bir manevi yönü olduğunu kaydeden Leyla Weşûkanî, şöyle devam etti: “Teyzesi Xalîde (Diljîn) arkadaşı tanıyordum. Beraber mücadele yürüttüğümüz Diljîn arkadaş, kahramanca mücadele yürüttü ve şehit oldu. Kendisini çok sever, çok saygı duyardım. İnsan Azadî arkadaşın yanında oldu mu mutlu olurdu. Sonuna kadar Önder Apo’ya, şehitlere ve halka bağlı bir arkadaştı. Bunu tüm yaşamında gösteriyordu. Yorulmak, daralmak Heval Azadî’nin lügatinde yoktu. Arkadaşlarına ve halkına büyük bir inancı vardı. Topluma ilişkin hep, ‘İnsanlarımız için hep mücadele etmeli, kendimizi onlar için yormalıyız. Toplumu her zaman eğitmeliyiz’ derdi. Durmadan çalışırdı. ‘Önderlik bir militanın 24 saat çalışması, mücadele içinde olmasını söylüyor. O yüzden biz kadınlar herkesten çok mücadele etmeli, direniş içinde olmalıyız. Bize mücadele lazım. Mücadeleyi büyütmezsek kendimizi özgürleştiremeyiz. Böylece her zaman bize saldırırlar’ diyordu.”

‘BUGÜN SORXWÎNLER, AZADÎLER ÖZGÜRLÜK SAFLARINDA SAVAŞIYOR’

Leyla Weşûkanî, şehit yoldaşlarını andığı konuşmasını şu sözlerle sonlandırdı: “Heva Sorxîn ve Heval Azadî, bütün mücadele yaşamı boyunca Önderlik’e ve halka layık olmaya çalıştı. Bu yüzden görevlerini en iyi şekilde yerine getirdiler. Bu yüzden de düşmanın, hainlerin hedefi oldular. Arkadaşlarımızın intikamını hainlerden, işgalcilerden alacağız. Sorxwîn ile Azadî şehitler kervanına katıldı. Bugün Sorxwînler ve Azadîler özgürlük mücadelesi saflarında savaşıyor.”

(cj)

ANHA