Göçmen kadınlar zorlu yaşam koşullarına karşı mücadele ediyor

Kuzey ve Doğu Suriye Bölgesi'ndeki göçmen kamplarında yaşayan kadınlar, zorlu koşullarla başa çıkmak zorunda kalıyor. Üstelik kış mevsiminin gelmesiyle birlikte bu zorluklar daha da artıyor. Soğuk hava ve sert şartlar, kamplardaki yaşam koşullarını daha da zorlaştırıyor.

Hesekê bölgesindeki Girê Spî göçmen kampı, Serêkaniyê'nin Türk devleti tarafından işgal edilmesi sonucu yerinden edilen Serêkaniyêliler için kuruldu. Bu kampta 6 bin 888 göçmen yer alırken, Waşokani kampında ise 2 bin 625 aileyle birlikte 16 bin göçmen bulunuyor.

Yaşam mücadelesi veren göçmenler, işsiz kalmamak için tarlalarda çalışmaya devam ediyor ve mesleki becerilerini geliştirmek için fırsatları değerlendiriyor. Demokratik Özerk Yönetim de onlara iş imkanı sağlamaktadır. Ancak kış mevsiminin gelmesiyle birlikte tarlalardaki işler de durdu ve bu durum yüzlerce ailenin işsiz kalmasına ve geçim sıkıntısının artmasına neden oldu.

Kadınlar, tüm bu zorluklara rağmen pes etmiyor ve kendi geçimlerini sağlamak için çaba sarf ediyor. Ancak kamplardaki zorlu yaşam koşulları, onların hayatını daha da zorlaştırıyor. Soğuk hava ve sert şartlar, sağlık sorunlarına yol açarken, yetersiz barınma koşulları da olumsuz etkiliyor.

Serêkaniyê kampında tanıştığımız Edle El Mihmed adlı bir göçmen, mazot sobasını temizlerken, "Yaz aylarında kamptaki tüm kadınlara iş imkânı vardı, kamp çevresindeki tarlalara gidip çalışırdık. Ancak kışın gelmesiyle birlikte bu imkanlar ortadan kalktı ve günlük ihtiyaçlarımızı karşılamak daha da zorlaştı" dedi.

Aylık kazançlarını elde etmek için kamp yönetiminin ellerinden geleni yaptığını belirten Edle Mihemed, "Ancak bu bizim için yeterli değil. 8 kişilik bir ailenin geçimini sağlamak zor. Eşim, Girê Spî'deki topraklarımızı işgal nedeniyle kaybetti ve yaşlı olduğu için çalışamıyor" sözlerini dile getirdi.

Kendilerine iş imkanı sağlamak için kamp yönetimini beklemek zorunda olduklarını belirten Edle Mihemed'in ailesi, yaz aylarında biriktirdikleri parayı kısıtlı olarak kullanmak zorunda kaldıklarını ifade etti.

Kampta kadın kıyafetlerinin dikimini yapan 40 yaşındaki Rewşa Cîhan Elî (40) ise, "Şu ana kadar Özerk Yönetim'in kamptaki ailelere dağıttığı mazotu (100 bin Suriye lirasına 300 litre) param yetmediğinden alamadığım için, küçük çocuklarımı ısıtmak için doğalgaz kullanmak zorunda kalıyorum" şeklinde konuştu.

Cîhan Elî konuşmasının sonunda, "Dikişten elde ettiğim gelir kışın ailenin ihtiyacını karşılamaya yetmiyor ama durumum, geçimini günlük ev işleriyle sağlayan ve kamp yönetiminin sağladığı iş imkanlarıyla geçinen diğer göçmen ailelerden daha iyi” dedi.

Waşokani kampında 15 kişilik ailesiyle yaşayan Hûriye Deham Silêman, Türk devleti ve çetelerinin Sêrekaniyê'yi işgal etmesinden bu yana evlerinden uzakta zorlu bir hayata mecbur kaldıklarını belirtti. Ancak Silêman, bu duruma boyun eğmek yerine, umutla topraklarına geri dönebilmenin peşinde olduklarını dile getirdi. Yaşadıkları zorluklara rağmen direnişlerini sürdüren Silêman ailesi, kendi topraklarına yeniden kavuşma umuduyla yaşama tutunuyor.

Serêkaniyê’nin Erîş köyünden olan Fatme El Salih, "Türk devletinin topraklarımızı işgal etmesiyle tüm mal ve varlığımızı kaybettik. Bu nedenle bugün kamplardayız" dedi.

Kuzey ve Doğu Suriye'nin kamplarında yaşayan insanların gıda, barınma, sağlık ve eğitim gibi temel ihtiyaçları, Kuzey ve Doğu Suriye Demokratik Özerk Yönetimi tarafından karşılanmaya çalışılıyor. Ancak, bölgedeki insani yardım kuruluşları bu kamplara yeterli desteği sunmuyor. Bu durum, mültecilerin daha fazla zorluklarla karşılaşmasına neden oluyor.

(rd)

ANHA