İdlib Türkiye’nin belasına dönüşüyor

Zeki BEDRAN

İdlib sorunu kolay çözüleceğe benzemiyor. Karışanı çok bir konu haline geldi. ABD ve Avrupa ilginçtir, çetelerin Suriye’den çıkarılmasına ve etkisizleşmesine katkı sunacağına karşı çıktı. Rusya’nın etkili olmasını istemiyorlar. Bu bir yere kadar anlaşılır. Ancak El Nusra ağırlıklı bir güç, ABD ve Avrupa için ne vaat edebilir?  Ayrıca Türkiye İdlib’i silaha boğdu. Bu çetelere ağır silahlar dahil büyük bir destek verdi. Bu da savaşı ağırlaştıran bir konu. Rusya böyle bir güçle savaşın kolay olmayacağını görüyor.

Rejim sözü edilen alanlara açık ki, sahip olmak istiyor. Zaten rejim güçlerinde zihinsel herhangi bir değişim yok. Demokratik bir Suriye yerine Baas yönetimini yeniden canlandırmak istemektedir. Böyle olunca Suriye’nin demokrasisine en büyük katkıyı yapacak olan Kuzey Suriye güçleriyle de anlaşamıyor. Kuzey Suriye güçleriyle anlaşsa yeni Suriye’nin kapıları sonuna kadar açılacak, dış güçlerin müdahalesine ket vurulmuş olunacak. Rejimde zihinsel değişim olmamasının yanında güç olarak da zayıflamış durumda. İran ve Rusya’ya rağmen bağımsız adımlar atacak gücü yok. Rusya’ya rağmen İdlib’e operasyon yapamıyor. Bir anlam da el mahkum durumda.

Rusya başta İdlib konusunda kararlı görünüyordu. Ancak Türkiye silahlı çetelerin temsilcisi olarak Rusya’nın karşısına çıktı. Rusya için bir anlamda meşru bir muhatap oluştu. Bu durumda Kürtler de doğal olarak masaya geldiler. Erdoğan nasıl ki, çetelerin sözcüsü olarak masaya oturdu, aynı zamanda Kürtlerin karşıtı olarak da onları masaya getirecekti. Çünkü Türk devletinin tek derdi Kürtleri bertaraf etmekti. İdlib bertaraf olmasın, Kürtler bertaraf olsun ikilemi ortaya sürüldü. Bu, Rusya için her hâlükârda karlı çıkacağı bir ikilemdi. Çünkü Rusya Efrin’i Türk işgalcilerine peşkeş çekmişti. Kürt kartı oldukça karlı bir karttı. Şimdi de Kürtleri bir biçimde pazarlasa kim onlardan hesap soracaktı. Görüldüğü gibi ABD ve Avrupa Kürtlerle DAİŞ’e karşı ortak savaştıkları halde Efrin’e İdlib’in onda birisi kadar sahip çıkmadılar. Onlar için de Kürtler bir karttı, ama ucuza kullanacakları bir kartmış.

Türkiye sürekli vurguladığımız gibi El Nusra ve DAİŞ’le aynı zihniyette. Kimse

Erdoğan’ın demokratik bir düşünce yapısına sahip olduğunu iddia edemez. Erdoğan birazcık demokrasiden nasibini almış olsaydı, ırkçı olmazdı. Kürtlere karşı DAİŞ’le ittifak yapmazdı. Tüm dünyada Kürtlerin peşine düşmüş. Kürtleri yeryüzünden silmek için gecesini gündüzüne katmış durumda. Şimdi de İdlib’deki güçleri koruyarak onlar üzerinden Suriye’de etkili ve söz sahibi olmak istiyor. Rusya Türkiye’yi Suriye’nin ortağı haline getirdi zaten. Erdoğan İdlib’deki güçleri Kürtlere yönlendirmek istiyor. Orada çok sayıda silahlı güç toplanmış, bunların yönünü DAİŞ gibi Kürtlere çevirirse hem askerleri ölmez hem de ucuza kullanacağı bir güç eli altında olur. Efrin’de öyle yaptı, Araplardan devşirdiği silahlı çeteleri Efrin’de önde savaş alanına sürdü. Yapabilirse Kürtlerle Arapları birbirine düşürür ve karşı karşıya getirirse daha iyi olacağını düşündü. Uzun zamana yayılmış bir Kürt Arap çatışması Erdoğan için en fazla peşinde koştuğu bir alternatiftir. Araplar ve Kürtler şimdiye kadar bu oyuna gelmedi. Zaten tüm çevreler birbirine kırdırılmış bu da olursa Suriye’de çıkmaz daha da derinleşir.

Rusya Suriye’de süreci ben belirlerim havasındadır. Ancak İdlib’de savaş çıkmasın, insani trajedi olur diyen Türkiye yeni bir savaşın taşlarını döşüyor. Kesinlikle hiç zaman yitirmeden ilk fırsatta Kürtlerin bölgelerine saldıracaktır. Türkiye’nin öyle barış veya insani kaygıları yoktur. Tüm demagojileri Kürtlere saldırmanın koşullarını yaratmaktır. Tahran dahil Erdoğan tüm platformlarda Kürtleri düşman ve hedef ilan ettiğini haykırıyor.

Erdoğan İdlib’i de satar mı, satar. Yeter ki Rusya Kürtlere karşı saldırılara destek versin. ABD ile Erdoğan kucaklaşır mı, kesinlikle. Yeter ki, ABD Kürtlere saldırılara evet desin. Ama Kürtler iyi örgütlenir ve direnirse sonuçta Suriye Türkiye için kesinlikle bir batağa dönüşecek ve onları Putin de kurtaramayacaktır.

Kaynak: Ronahî Gazetesi